Hieronder de foto's en gegevens  van  de crash van de Lancaster EE198  bommenwerper

gevlogen door piloot Donald Jordan,

op 22 juni 1943 crashte ze in de Groote Peel nabij Heusden gem. Asten,

 alle 7 de bemanings leden kwamen hierbij om.

Een van de laatste bommen die ze boven de bossen van Hogenbergen dropte,

verwoeste de 3 jaar oude Boerderij van mijn vader Karel van bussel.

Hier de foto's van Graham & Pam Spence met de Familie van Bussel, zij bezochten alles rondom de crash van de Lancaster EE198, monument, erebegraafplaats Jonkerbos te Nijmegen enz.

De piloot was Donald Jordan en een neef van zijn moeder, Graham heeft in 2017,

het boek High Emprise gepresenteerd over de jeugd van Donald Jordan en zijn vliegopleiding.

op 22 juni 1943 crashte ze in de Groote Peel op Heusden gem. Asten en kwamen alle 7 de bemannings leden om. 

Het onderstaande boek in het Engels geschreven door Graham Spence,

  Graham is de achterneef van Piloot Donald Jordan die in de Peel met zijn gehele bemanning chrashte en het leven lieten voor onze vrijheid. 

De opbrengst van dat Boek komt geheel ten goede aan oorlogs monumenten in Engeland.

Graham heeft al een mooi bedrag in ponden over kunnen maken aan de monumenten stichting  

Hieronder de foto's en gegevens  van nachtjager piloot hauptman Wilhelm Herget die in Venlo opgestegen en om 1,30 uur de Lancaster EE198  bommenwerper gevlogen door piloot

Donald Jordan op 22 juni 1943 neerschoot, en in de Groote Peel nabij Heusden gem. Asten

crashte, waarbij alle 7 de bemannings leden omkwamen.

Hier de gegevens en foto's van de halifax bommenwerper de  NA260 met franse bemanning, 

die op 7 februari 1945 rond 22,20 uur hoog in de lucht boven Heusden Gem Asten explodeerde.

Dit toestel was op de terugweg boven Venray aangeschoten en vloog met alle bommen nog aan boord in brand, het betrof een afgebroken missie naar Goch.

De brokstukken lagen over een groot gebied verspreid, volgens mij precies op de vluchtroute, die liep vanaf Goch over Eraspo, de Peel richting Charloai onder Brussel in Belgie.

Alleen commandant Stanislas overleefde en kwam gewond met zijn parachute op de grond.

Precies onder deze route crashte op het eind van de veluwsedijk, achter de boerderij van Frans Maas te Heusden gem. Asten, 2 minuten later rond 22,22 uur het zuster vliegtuig de NA197 met ook een Franse bemanning. 

Hier de gegevens en foto's van de halifax bommenwerpers de  NA 197 met Franse bemanning

die op 7 februari 1945 22,22 uur crashte in de peel op het eind van de Veluwsedijk achter de boerderij van Frans Maas op Heusden gem. Asten.

Het betrof een afgebroken missie naar Goch met alle bommen nog aan boord. 

De crashplek was precies op de vluchtroute, die liep vanaf Goch Eraspo, de Peel richting Charloai onder Brussel in Belgie. 4 parachutisten uit dit toestel en 1 uit de NA260 kwamen levend aan de grond op het zuidelijke deel van Groote Peel.

Waarvan een op de Limburgse rand van De Peel in Ospel, en aanklopte na zijn landing bij de familie Douven, en tot zijn verassing in goed Frans aangesproken werd door de zoon die jaren in Frankrijk gewerkt had, die heeft er ook voor gezorgd dat hij samen met de andere 4 overlevende weer terug kwam in Engeland op zijn Vliegveld Elvington.

Ook alles over het bezoek van Mevr Anne Le Mitouard en zoon Antoine aan de plek waar onder het weiland van Rene Berkers, de 2 Franse vliegers, boordschutter  Paul Le Mitouard ( haar oom) en Piloot Jean Bagot nog steeds naamloos begraven zijn.  

Hieronder het bezoek van de fietsclub Piet en Lena Wijnen (mijn zus ) op de korenbloem in Ospel.

 

Klik op foto voor vergroting.

Hieronder de foto's en gegevens  van  de zoektocht  naar de crashplek  van de Lancaster bommenwerper van het 626 squadron gevlogen door piloot Eric Grisdale,

op 22 mei 1944 crashte ze op het Land van Driek Koolen drossent genaamd op Heusden gem. Asten,

 3 van de 7 bemannings leden kwamen hierbij om, 2 wisten te ontkomen en 2 werden door de duitsers gevangen genomen.

Daar onder  1 jaar eerder op 12 mei 1943 was daar al een Wellington X HE 913 van het 429 Canadees squadron gecrast, alle 5 bemannings leden kwamen hierbij om.

Hieronder de foto's en gegevens  van  de zoektocht  naar de crashplek  van de Wellington X HE 913 van het 429 Canadees squadron die op 12 mei 1943 crashte, op het Land van Driek Koolen drossent genaamd te Heusden gem. Asten, alle 5 bemannings leden kwamen hierbij om. 

Op 23 augustus 1943 stortte om 0,43 uur,

vlak bij het kasteel te Heusden gem. Asten. de Lancaster Bommenwerper ED701neer.

Om 01.26 uur op 14 juli 1943 stortte bij Willemsveen, op ongeveer 500 meter vanaf de weg Meijel Asten langs de Eeuwelse loop (tussen de Peelweg en de Kluutweg) een Halifax II van het (Canadese) 405 Squadron neer. De bommenwerper nam deel aan een raid op Aken en werd neergeschoten door een Duitse nachtjager, gevlogen door Hptm Frank van 1/NJG 1.

 

Twee man wisten zich te redden: piloot S/Ldr D.L. Wolfe en boordschutter Douglas Clarke. Volgens het rapport van veldwachter Van de Griend werd in de omgeving van het vliegtuigwrak een vijftal lijken gevonden van de bemanning, terwijl op een perceel rogge nog een piloot werd gevonden die zeer zwaar gewond bleek te zijn. De gesneuvelde bemanningsleden waren F/L R.G. Morrisson; P/O E.M. Witt; F/O G.G. McGladrey; P/O Th.N. Emerson en Sgt D.G. Bebensee.

 

De zwaargewonde was Douglas Clarke. Hij was gesprongen toen het vliegtuig nog maar op 200 meter hoogte was.
Driek vertelt: “We waren die dag al vroeg op, zo tegen het licht worden, rond de klok van vijf uur. Vanuit haar raam zag onze dochter Riet een parachute liggen bovenop het roggeveld, een honderdtal meters van ons huis. Toen we eropaf gingen met enkele zonen hoorden we ook het geluid van een fluitje. In het koren troffen we een zwaargewonde militair aan, zijn parachute nog om. (…) Na hem zijn parachute voorzichtig afgedaan te hebben, bleek hij helemaal niet te vervoeren. Meteen pakte ik mijn fiets en reed als een razende naar Asten. Daar waarschuwde ik burgemeester Wijnen en dokter Jansen. Tegelijk met de dokter arriveerde ik weer in Willemsveen.”

 

De arts concludeerde dat de man zo zwaargewond was dat hij naar een ziekenhuis moest en dat kon alleen via de Duitsers, die inmiddels ook in de buurt waren. Clarke werd via Venlo naar een lazaret in Müllhausen vervoerd en na zijn herstel in een krijgsgevangenenkamp geïnterneerd. Hij bleef krijgsgevangene tot aan de bevrijding.

 

De piloot van het toestel, D.L. Wolfe, werd op 14 juli in Meijel aangehouden, zoals het veldwachterrapport van 15 juli nog vermeldt. Ook hij belandde in krijgsgevangenschap. Douglas Clarke keerde in 1980 nog terug naar Nederland, op zoek naar zijn redder van toen, die hij na een speurtocht door Paul Baas en Jan van Laar in 1984 ook daadwerkelijk vond. Net op tijd om de diamanten bruiloft van het echtpaar Van den Broek in 1985 mee te kunnen vieren.

 

In de nacht van 26 april 1944 vertrok Lancaster ND 873 gevlogen door Piloot Officier George Nicholls van het 12e squadron van RAF-basis Wickenby voor een bombardementsvlucht op Essen in het Ruhrgebied. Een grootscheepse bomaanval was van start gegaan. Een vloot van 342 Lancasters en 133 Halifaxes, ondersteund door 18 Mosquito jachtvliegtuigen, steeg op van verschillende bases in Engeland om vooral de Kruppfabrieken te bombarderen. De aanval verliep succesvol, maar zeven vliegtuigen keerden niet terug op hun basis. Op 27 april 1944 stortte rond 02.00 uur bij De Berken de Lancaster van Nicholls brandend neer, nadat hij aangevallen was door een Duitse Messerschmitt nachtjager, De Astense brandweer rapporteerde daarover 27 april ’s nachts om circa 2 uur luchtalarm gegeven. Brandweer uitgerukt voor brandend vliegtuig in de Berken. Om half 4 was de wagen weer terug in de garage.

Jan Berkers en zijn broers waren in de nacht oog getuigen, en samen met schrijver onderzoeker Theo v/d Mortel en Martien Claus hebben ze alles over de bemanning onderzocht in Engeland en Canada en samen een monument opgericht, Het monument is in 2006 geplaatst en bevindt zich aan het wandelpad langs de Astense Aa in het natuurgebied ‘De Berken. Met daarin verwerkt een gevonden band van de lancaster. Bij de onthulling van dat monument vloog er zelfs een Engelse bommenwerper over en waren nabestaande aanwezig.

De piloot Officier George Nicholls en zijn volledige bemanning kwam hierbij om.

Sergeant Alexander SHIELS, rugkoepelschutter, 21 jaar; uit Auchinloch (Lanarkshire)

Officier Lawrence SMITH, bommenrichter/neuskoepelschutter, 21 jaar; uit Westmeath (Ontario,Canada)

Sergeant Alexander McJANNETT, radiotelegrafist, gehuwd, 21 jaar; uit Wigston Magna (Leicestershire)

Officier Alfred McKAY, navigator, 21jaar; uit Knockando (Morayshire)

Sergeant Roy LAYBOURNE, boordwerktuigkundige, 21jaar; uit Worsley (Lancashire)

Sergeant Harold DYERSON, staartschutter, 32 jaar; uit Plaistow (Essex) .

Officier George NICHOLLS, piloot, gehuwd, 32 jaar; uit Heamoor, Penzance (Cornwall.

Ze liggen nu begraven op de Britse ere begraafplaats Jonkerbos in Nijmegen

In zijn boek Nachtvlucht over de Peel gaat schrijver Theo van de Mortel uitgebreid in op de bemanningsleden, hun nabestaanden en de gebeurtenissen die tot de dood van deze zeven mannen hebben geleid.

Met de Duitse nachtjager, een Messerschmitt Bf 110 van 3/NJG 3, liep het overigens ook niet goed af. Piloot was Ofw Rudolf Frank, de bemanning bestond verder uit radiotelegrafist Hans-Georg Schierholz en boordschutter Heins Schneider. Nadat de Lancaster was neergeschoten, kwam de Messerschmitt zelf in botsing met de bommenwerper, waardoor ook de jager neerstortte, op de Rulse Heide in Heeze. Schierholz en Schnieder wisten zich per parachute te redden, Frank kwam bij deze crash om.

Op 23 april 1944 kwam rond 01.30, stortte de MZ-563 LK-Y  een viermotorige Handley Page Halifax III bommenwerper van het 578 Squadron,  met F/Sgt Stanley (Stan) Sparkes aan het stuur neer bij Hutten. Het doel was die nacht Düsseldorf. Maar een van de motoren werd in brand geschoten door luchtafweer, en de bemanning moest het vliegtuig verlaten. Ze hebben de crash allemaal overleefd. Drie bemanningsleden wisten uit handen van de Duitsers te blijven. Dat waren Sparkes zelf, Sgt Mansel Frederick (Taff) Williams, boordschutter en Sgt James William (Jimmy) Firth, de staartschutter.

 

De vier anderen, Sgt Frederick Ernest (Fred) Woods, boordwerktuigkundige; F/S Leslie Clarence (Stan) Kelly, navigator; F/Lt Leonard Gordon (Bill) Matthews, bommenrichter en F/S Leonard (Len) Haley, radiotelegrafist, werden krijgsgevangen gemaakt.

 

Hugh Timmermans heeft het als 13-jarige jongen allemaal voor zijn ogen zien gebeuren. Het vliegtuig tuimelde letterlijk uit de lucht en kwam in brokken en stukken neer rond de boerderij waar hij toen woonde, in de buurtschap Hutten, gemeente Asten. We stonden allemaal buiten op het erf, zoals altijd wanneer er bombardementsvluchten overkwamen. Vaak werden er namelijk bommen losgelaten tijdens de vlucht, als de vliegtuigen in het nauw werden gebracht door Duitse nachtjagers.

 

Een afgebroken vleugel kwam brandend naar beneden onder het helse kabaal van zijn brandende brandstoftanks. Hij viel neer op een klein perceeltje (0,5 ha) braak terrein bij onze boerderij. De romp kwam neer aan de rand van het “Staatsbos” nu de Dennendijkse Bossen, terwijl de cockpit een bosje inschoot en delen van het landingsgestel neervielen op een open plek aan de overzijde. Het adres van onze boerderij was toen Hutten 4, Asten, tegenwoordig is dat Pijlstaartweg 10.

 

Rond het middaguur verschenen zes Duitse militairen aan de rand van het bos. Hun commandant vuurde een waarschuwingsschot in de lucht om iedereen die rond het wrak scharrelde te waarschuwen om weg te wezen. Later op die dag kwamen ze bij ons huis en eisten inkwartiering. Ze moeten ongeveer twee weken zijn gebleven tot de wrakstukken waren opgeruimd. Bij het wrak stonden continu twee man op wacht.

 

Al die jaren heeft het lot van de bemanning mij beziggehouden. Hadden ze het allemaal overleefd? Via internet heb ik een heleboel kunnen achterhalen, zoals je hierboven kunt zien. De enige vraag die me nu nog bezig houdt is wie heeft Sparkes, Williams en Firth verder geholpen? Want ze moeten met hulp van anderen ontsnapt zijn. Hugh Timmermans heeft na jaren onderzoek veel feiten over deze crash boven water gekregen en er een boek over geschreven: Nachtvlucht boven de Hutten.

 

Ook wij zijn met Hugh Timmermans, die tegenwoordig in Canada woont, erg benieuwd wie deze bemanningsleden heeft opgevangen en wellicht verder in veiligheid heeft gebracht. Van Sparkes weten we dat hij na zijn landing in een drassig terrein ontsnapte. Hij werd niet gepakt bij Duitse zoekacties, kreeg voedsel bij een boerderij en werd via een jonge vrouw naar een schuilplaats gebracht (school, kerk). Na 75 dagen onderduik werd hij via Roermond en Heerlen verder naar het zuiden gebracht. Na vijf maanden, op 26 september, was hij weer terug in Engeland.

 

 

 

Op 27 maart 1941 schoot om 23.30 een Duitse nachtjager, gevlogen door Oberfeldwebel Gerhard Herzog om 23,30 uur, de Britse Avro Manchester I  L7303 EM-P neer. Die was 19,40 uur  opgestegen van airbase Waddington Lincolnshire om Dusseldorf te bombarderen.

De bommenwerper van het 207 Squadron, met F/Lt John Aloysius Siebert (23) als piloot, stortte neer.  iets oostelijk van de rotonde bij St Jozefsheil zorg Kliniek,  op de boerderij van Fam v/d Berk Roessel 6 tussen Bakel en Milheeze,

Piloot Siebert kwam om, maar de andere vijf bemanningsleden konden het toestel tijdig verlaten en overleefden de crash.

Bemanning:
Pilot F/Lt. J.A. Siebert, begraven in Woensel bij Eindhoven
graf FF4

Navigator Sgt. P.C. Robson, gevangen genomen
Bomb aimer Sgt. G.T.J. Fomison, gevangen genomen
Wireless op Sgt. W.J.J. McDougall, gevangen genomen
Air gunner Sgt. P. Gurnell, gevangen genomen
Air gunner Sgt. J.A. Taylor, gevangen genomen

 

15 km verder naar het zuiden worstelde Piet van Deursen met een ander probleem

 

Een van deze overlevende is vermoedelijk de parachutist die savonds achter de boerderij van Piet van Deursen in het Behelp van Heusden gem. Asten gevonden werd door Piet, die verstopte deze man in de paardenstal, en melde vervolgens dit voorval bij de Pastoor.

De pastoor droeg Piet op om snel weer na huis te fietsen omdat er vermoedelijk Duitsers zouden komen kijken.

En jawel hij lag nog maar net in bed of de Duitsers ramde op de deur, en moesten weten of hij iets gezien had van de vlieger die met de parachute  daar geland was, Piet melde dat hij pas wakker was door de herrie en hield zich van de domme en gelukkig,  ze vertrokken weer.

Maar tot Piet zijn grote verbazing de volgende morgen, toen hij ging kijken naar de door hem verstopte parachutist, zag hij dat de man verdwenen was, en niet meer in de voerbak van de paardestal bleek te liggen waarin Piet de man heel goed verstopt had.

Piet wist tot zijn dood niet wie die man opgehaald heeft in de stal?  het kunnen verzetsmensen geweest zijn omdat de pastoor ervan wist, maar omdat de parachutist later krijgsgevangen is gemaakt ook Duitsers die hem opgepakt hebben nadat ie de benen genomen had uit de stal.